Turkije en Brexit

De Turkijedeal was een hopeloos idee.
Europa werd afhankelijk van een onbetrouwbare, zelfs vijandige partner. Een autocraat. Over kwetsbaarheid gesproken. De Turkijedeal moet dus van tafel. Per direct. Daarvoor in de plaats moet een
Griekenlanddeal komen. Het prachtige eilanderijk dat Hellas heet wordt het voorportaal naar de Europese beschaving. Voor iedereen die gerechtvaardigde asiel -of immigratiepapieren heeft. Zwervend over de Griekse wateren heb ik vele onbewoonde of nauwelijks bewoonde eilanden en eilandjes ontdekt. In het noorden van Griekenland is veel onbebouwde grond. Er is in Griekenland ruimte voor honderdduizenden vluchtelingen.
Op dit moment kreperen te veel vluchtelingen in krakkemige tentjes op enkele Griekse eilanden. Zoals Lesbos en Samos. De tentenkampen zijn onhygienisch en een broedplaats voor ziekten. Een levensgevaarlijke, onhoudbare situatie.
Wanneer de miljarden die nu naar Turkije vloeien wegens de deal nu eens aangewend worden om de Griekse opvang en doorvoer te financieren, dan maken we stappen. Fatsoenlijke behuizing, gezond voedsel, wasmogelijkheden, bescherming tegen de winterkou. Daar bovenop een effectief systeem van opvang, checks, onderzoek en plaatstoewijzing. Voorbeeld: Ellis Island bij New York, waar miljoenen immigranten Amerika binnenkwamen. Op basis van overleg op Europees niveau wordt vastgesteld welke quota kunnen worden opgenomen door welke lidstaten. Afhankelijk van arbeidsmarktsituatie en bereidheid tot gastvrijheid. Daatoe kan een apart Europees agency worden opgetuigd. Democratische Lente roept op om meteen met deze omvorming te beginnen.

Ard en zijn Partij



Uiteraard is het een staatsrechtelijke miskleun om als kamerlid je minister op z'n departement te gaan helpen met het schrijven van een brief aan de kamer waarin je zelf zitting hebt.
Maar dan nu een vraag: hoe vaak gebeurt het dat leden van de regeringsfracties even komen leuten met de eigen minister? Zo van: Piet, luister, je kan dat wetsvoorstelletje het beste zus en zo inpakken. Want je moet die en die toch ook meekrijgen. Of: luister, ik ga volgende week wat lastige vraagjes stellen over dit of dat onderwerp, bereid je maar voor jongen. Heb je nog tips? Bij een lunch, op de koffie en vooral tijdens de borrel (vvd) wordt er volgens mij heel wat afgestemd, afgeleuterd en uitgedeald. Tussen kamerlid en kabinetslid, welteverstaan. Niemand weet het, er kraait geen haan naar en alles loopt op rolletjes. Het kamerlid dat zonder zonden is werpe de eerste steen. Ard is de fout ingegaan. Informatie die bij zijn eigen collega-kamerleden had moeten zijn adviseerde hij uit een brief aan de kamer te halen. Dat heette in militaire dienst matennaaien. Wat schreef hij? Hij schreef dat het kwetsbaar is informatie die allang gegeven had moeten zijn nu ineens wel te geven. En gelijk heeft hij. Dat maakt je inderdaad kwetsbaar. Want dan krijg je: "Had dat niet eerder gezegd kunnen worden? Waarom is die informatie zo laat tot ons gekomen?" etc etc, de hele rimram. Uiterst kwetsbaar dus en kwetsbaarheid moet voorkomen worden. Althans, als regeringspartij. . Ard koos in deze zaak voor zijn partij, en niet voor de democratie. En daar ligt opnieuw het bewijs van het destructieve karakter van de politieke partij in ons staatsbestel. De partij wint het vrijwel altijd van de democratie. De partij als vriendenclub, als sekte, als gesloten bolwerk van onderling loyale clubgenoten. Ons kent Ons.
Waren er geen partijen geweest dan had Ard hoogstwaarschijnlijk anders gehandeld. Dan zou hij z'n vrinden Teeven en Opstelten niet willen beschermen tegen de woede van de Tweede kamer. Dan had hij vriend Mark niet willen beschermen tegen een harde oppositie. Zijn VVD loyaliteit won het van de democratische zuiverheid, en daarom, lieve vrienden, daarom moeten die vreselijke sekten verdwijnen.
Schaf politieke partijen af en red onze democratie.

www.democratischelente.nl

Picture-Taker-YLAWvi